Kempisch landschap met schapenhoedster

Prijs: Op aanvraag 
 Schilder: Victor de Buck
Afmetingen: 72 x 100, inclusief lijst, double, recent gerestaureerd in goede, frisse staat
Signatuur: ongesigneerd
Techniek: Olieverf op doek

 

Beschrijving

Geen enkele twijfel dat dit werk van de Belgische schilder Victor de Buck is, ook al is het ongesigneerd. Het werk spreekt de persoonlijke taal van zijn gevoelige schoonheid. De glinsterende berken, de tedere Kempen, de donkere schapen met een witte toets op de rug, diep (‘massief’) verfgebruik, de alomvattende. ‘kosmologische’ toon, overheersend door een roze glans, de reusachtige stilte, dat alles en nog veel meer, het is ook in dit werk aanwezig, en authentiek Victor de Buck.

De horizon 

Een horizon, niet door een simpele rechte lijn van links naar rechts, maar in de verte ter hoogte van de boerderijen gevormd door een schuin naar rechts lopende, wijde hoek. Zo ontstaat meer ruimte voor geborgenheid, kan het landschap naar de kijker toekomen. Aan de rechterkant ‘duiken’ de wolken onder de horizonlijn, aan de linkerkant ‘liggen’ en cirkelen ze er vlak boven. De lage wolken en de uitgestrekte vlakte zorgen voor indringende tijdloosheid, gebufferd door twee frontale, reusachtige berken. Hun fenomenale bladerdak is de tweede concurrerende ‘hemel’ in dit werk, dat is de hemel van de mens, geplaatst in het concrete hier en nu.

De schapenhoedster

Zo verschijnt dan in beeld, schuilend onder de trotse bomen, een wonderlijke schapenhoedster, gekleed in Brabantse dracht. Blauwe jurk, zwart vest met muts. Ze staat met haar armen naar achter, en richt zich niet naar de schapen, maar -van hen afzijdig- naar de toekomstige kijker van dit werk. Evengoed aangetrokken door de schoonheid van het zichtbare, zoekt zij zo verbinding met de bewonderaar van dit werk Dit is een mysterieus motief, dat vaker terugkeert in het werk van Victor de Buck. In een ander werk (in de collectie) zien we, in dezelfde geest, passanten die bewonderend naar de heide kijken, ook al is die op het doek niet afgebeeld. De heide is door de imaginaire, suggestieve kracht van de schilderkunst ‘aanwezig’ door afwezigheid. Hier is het een schapenhoedster die ‘buiten beeld kijkt’, zich niet tot haar schapen in het landschap richt (wat we verwachten), maar uitkijkt naar de ongeziene toeschouwer buiten haar wereld. Die hoofdpersoon ziet ons in de ogen over tijd en ruimte heen. Een mystieke ontmoeting, mogelijk gemaakt door de beeldende landschapskunst. De houding van de vrouw is dus geen pose. Zij is geen ‘model’ voor Victor de Buck. Nee, zijn visie reikt veel verder dan dat. De schapenhoedster is wonderlijk medium, of ‘heilig’ tussenpersoon. Zij is een liefdevolle uitnodiging, bestemd voor de voorgoed verborgen kijker.

 

Biografie 

Victor Maria Charles Joseph de Buck (Brugge, 14 augustus 1855 – Sint-Niklaas, 24 augustus 1916) was een Belgisch kunstschilder die het leven op het platteland tot onderwerp had. Hij ontdekte op doorreis van Antwerpen naar Eindhoven het toen nog schilderachtige plaatsje Bladel en hij raadde zijn vriend Joseph Gindra aan om daar en in de omgeving van de Brabantse Kempen te gaan schilderen.

Met fijnzinnig penseel schilderde Victor de Buck Kempische landschappen, dorpsgezichten en kerken. Tijdens zijn Brabantse periode maakte hij ook kennis met het werk van tijdgenoot Vincent van Gogh, die toen in Nuenen verbleef.

Later ging De Buck terug om een aantal plattelandstaferelen te fotograferen. Hierop vestigde Gindra zich met zijn gezin in 1887 te Bladel, in het Gindrahuis.

 

 

Delen: