Boerderijen in een Brabants landschap

Where the shadow casts its powerful influence over the farmhouse, the colors reach their greatest beauty. Tranquility and rural serenity radiates here. Almost tangible textures of the farmhouse’s windows, doors, stone, and wood evoke the soul of patient endurance through time.

De boer, en het door een machtige eik in de schaduw geworpen kind, gaan de kijker voor. Het landschap baadt in het licht. En toch, juist daar waar de schaduw op de boerderij opnieuw zijn machtig werk doet, bereikt dit schilderij zijn grootste kleurrijke schoonheid. Rust en boeren ingetogenheid is de naam van die schaduw. Robuuste aardse kleuren onthullen de bijna tastbare materie van geduldige ramen, deuren, steen en hout van de prachtige boerderij aan de voorzijde van dit werk. De schetsmatige, Haagse School-achtige, opzet van Van de Wetering de Rooij komt hen te hulp.

De directe overgang van schaduw en duister naar het licht, dat door de openstaande schuurduren zijn weg naar buiten vindt, is de triomf van dit werk. Wetering de Rooij schept door dat spel van schaduw en licht in en om de boerderij, de boer en het kind heen, zowel de schoonheid van de geborgenheid, als hun uitgaande levenskracht in het landschap.

Johannes Embrosius Van de Wetering de Rooij (1877 – 1972), geboren te Woudrichem, NBr. NL, was een impressionist met een romantische inslag. Met name onder invloed van de schilders van de Haagse School was hij altijd op zoek naar het uitbeelden van het licht op verschillende momenten van de dag, bij alle soorten weer. Dit naar alle waarschijnlijkheid in Brabant geschilderde werk laat dat goed zien.  Hij verbleef enige tijd in en rondom Heeze, en maakte deel uit van de schilderskolonie aldaar. Van hem zijn uit die periode prachtige Brabantse interieurs, dorpsgezichten en landschappen bekend.