Boerin aan het werk bij een boerderij

Prijs: Op aanvraag 
Schilder: Joseph Gindra
Afmetingen: 59  x 55 cm, inclusief lijst, in zeer goede staat
Signatuur: rechtsonder
Techniek: Olieverf op board


 

Beschrijving

De neiging tot realistische uitleg van kunstwerken is hardvochtig. Ook dit kunstwerk valt er gemakkelijk ten prooi aan. Legt deze jonge boerin, bezig met haar dagelijkse werk, immers niet wasgoed te drogen of te bleken?

Wolken en witgoed
Of gaat dit kunstwerk over iets heel anders? Is het wasgoed op het schildersboard als de wolken aan de hemel, waarin de zon zich dan weer kan verhullen, dan weer onthullen? Hier is geen twijfel. Joseph Gindra stelt immers geen wassen, drogen of bleken ten toon. Zijn boerin is geen wasvrouw. Ze is een engel, die de waarde van schoonheid liefdevol laat heersen boven elke steelse moraal, die er stiekem iets direct zichtbaar nuttigs mee wil doen, er een functie aan geven.

De glijbaan van het licht
En zie, al het andere in dit werk straalt met het licht in het witgoed mee. De bakstenen door kalk. Het dakriet door glinsterend mos. Het gras, dat waaiend en stralend van de grond komt. De slijpsteen, die in licht rond draait. De berk, zo licht en lichtvoetig.

Zeker, de boerin is de ster van dit schilderij. Gindra laat haar stralen door de weg die het zonlicht van boven naar beneden aflegt, naar al het aardse. Hij schildert heel duidelijk hoe de stralend blauwe hemel de boerin door haar witgoed roepen en opzoeken. Het afhellend dak van de boerderij is voor deze keer de golvende glijbaan voor dat hemels licht. Via een opening tussen de schuur en de boerderij vindt het vervolgens zijn weg op het erf, tussen de fonkelende berk door. Op weg naar het gras belandt het in de handen van de engel, die Gindra voor dit feest omdoopt en verkleedt als boerin. Zo kunnen de engel en de kijker naar dit werk elkaar in de ogen zien en vindt het licht zijn bestemming aan gene zijde van dit toneel. Het witgoed is dan plots een geschenk, een vorm van overdaad, iets liefdevols, dat niet meer op aarde, maar in de wolken is.

Een sprong
Witgoed in kunstwerken is dus iets wonderlijks, bezielt als het is om zuiver in schoonheid te stralen. Expressie gaat aan realisme voorbij. Hoe fraai is de sprong van het hemelse licht naar al het aardse, en weer terug. Gindra’s engelachtige boerin bekroont het licht in hemels witgoed. Zie hoe hard ze aan het werk is om al die schoonheid te koesteren en nog witter te maken.

 

 

Biografie 

Jozef Hubert Gindra werd geboren in 1862 in Jemeppe sur Meuse, vlakbij Luik. Hij overleed in 1938 in Bladel. Hij was dus een tijdgenoot van Vincent van Gogh. Zijn opleiding begon hij in 1897 te Elsene. Kort daarna werd hij toegelaten aan de Academie van Brussel, onder leiding van Jean Portaels. Gindra was goed bevriend met kunstschilder Victor de Buck. Die had op doorreis tussen Antwerpen en Eindhoven het kleine plaatsje Bladel ontdekt, gelegen in de Brabantse Kempen vlak over de Nederlandse grens. De Buck ging erheen om te fotograferen. Gindra was zo geïntrigeerd door het schilderachtige plaatsje dat hij er in omstreeks 1890 met zijn gezin ging wonen. Daar schilderde hij voornamelijk het boerenleven, geïnspireerd door Vincent van Gogh. Verder maakte hij ook enkele fraaie bloemstillevens.

 

 

Delen: